Skip to content
โ€น Sunan an-Nasa'i
Sunan an-Nasa'i ยท 4300SahihBook 42, Hadith 38

ุฃูŽุฎู’ุจูŽุฑูŽู†ูŽุง ุฒููŠูŽุงุฏู ุจู’ู†ู ุฃูŽูŠู‘ููˆุจูŽุŒ ู‚ูŽุงู„ูŽ ุญูŽุฏู‘ูŽุซูŽู†ูŽุง ู‡ูุดูŽูŠู’ู…ูŒุŒ ู‚ูŽุงู„ูŽ ุฃูŽู†ู’ุจูŽุฃูŽู†ูŽุง ุฃูŽุจููˆ ุจูุดู’ุฑูุŒ ุนูŽู†ู’ ุณูŽุนููŠุฏู ุจู’ู†ู ุฌูุจูŽูŠู’ุฑูุŒ ุนูŽู†ู’ ุนูŽุฏููŠู‘ู ุจู’ู†ู ุญูŽุงุชูู…ูุŒ ู‚ูŽุงู„ูŽ ู‚ูู„ู’ุชู ูŠูŽุง ุฑูŽุณููˆู„ูŽ ุงู„ู„ู‘ูŽู‡ู ุฅูู†ู‘ูŽุง ุฃูŽู‡ู’ู„ู ุงู„ุตู‘ูŽูŠู’ุฏู ูˆูŽุฅูู†ู‘ูŽ ุฃูŽุญูŽุฏูŽู†ูŽุง ูŠูŽุฑู’ู…ููŠ ุงู„ุตู‘ูŽูŠู’ุฏูŽ ููŽูŠูŽุบููŠุจู ุนูŽู†ู’ู‡ู ุงู„ู„ู‘ูŽูŠู’ู„ูŽุฉูŽ ูˆูŽุงู„ู„ู‘ูŽูŠู’ู„ูŽุชูŽูŠู’ู†ู ููŽูŠูŽุจู’ุชูŽุบููŠ ุงู„ุฃูŽุซูŽุฑูŽ ููŽูŠูŽุฌูุฏูู‡ู ู…ูŽูŠู‘ูุชู‹ุง ูˆูŽุณูŽู‡ู’ู…ูู‡ู ูููŠู‡ู โ€.โ€ ู‚ูŽุงู„ูŽ โ€ "โ€ ุฅูุฐูŽุง ูˆูŽุฌูŽุฏู’ุชูŽ ุงู„ุณู‘ูŽู‡ู’ู…ูŽ ูููŠู‡ู ูˆูŽู„ูŽู…ู’ ุชูŽุฌูุฏู’ ูููŠู‡ู ุฃูŽุซูŽุฑูŽ ุณูŽุจูุนู ูˆูŽุนูŽู„ูู…ู’ุชูŽ ุฃูŽู†ู‘ูŽ ุณูŽู‡ู’ู…ูŽูƒูŽ ู‚ูŽุชูŽู„ูŽู‡ู ููŽูƒูู„ู’ โ€"โ€ โ€.โ€

It was narrated tht 'Adiyy bin Hatim said:"I said: 'O Messenger of Allah, we are a people who hunt, and one of us may shoot his arrow but (the game) gets way from him for a night or two. What if he follows its tracks, and finds it dead with his arrow in it?" He said: "If you find the arrow in it, and you do not find any sign of predators, and you know that your arrow killed it, then eat it." (Sahih)

Grading by scholars

  • Sahih ยท Abu Ghuddah
  • Sahih ยท Al-Albani
  • Sahih ยท Zubair Ali Zai